Po wschodniej stronie kurhanu odkryto pozostałości kamiennych ołtarzy, na których w trakcie ceremonii pogrzebowej składano ofiary końskie.
Wedle szacunków budowa kurhanu trwała 7-8 tygodni, przy zaangażowaniu około 1500 ludzi. Część wyposażenia grobowego została zrabowana już w starożytności. Zachowana część skarbu świadczy o wysokim statusie społecznym pochowanego. W skład inwentarza grobowego wchodziły m.in. broń w postaci sztyletów, grotów do strzał czy czekanów, ozdoby i części rzędu końskiego. Zabytki te wykazują związek z kulturą materialną stepów eurazjatyckich późnej epoki brązu, z wyraźnymi wpływami kultury scytyjskiej regionu kaukaskiego i nadczarnomorskiego, zwłaszcza w dziedzinie animistycznej ornamentyki zwierzęcej. Odkrycia te przyczyniły się do wzmocnienia hipotezy o środkowoazjatyckim pochodzeniu Scytów.
Kurhan Arżan-2 ma średnicę 80 m i wysokość 2 m. Jest miejscem pogrzebu wodza scytyjskiego drugiej połowy VII wieku p.n.e. Został zbadany w 1997 roku, wykopów w latach 2001-2003 dokonała rosyjsko-niemiecka ekspedycja (K.W. Czugunow, H. Parzinger, A. Nagler). Znaleziono ponad 20 kg wyrobów złotych w tzw. „stylu zwierzęcym” (animalistycznym).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kurhany scytyjskie Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Rosji Kategoria:Tuwa