U-480 – niemiecki okręt podwodny typu VIIC z okresu II wojny światowej. U-Boot wszedł do służby w 1943 roku, odbył trzy patrole bojowe. Podczas drugiego z nich zatopił dwa okręty o łącznej wyporności 1775 t i dwa statki o łącznej pojemności 12 846 BRT. Jedynym dowódcą był Oblt. Hans-Joachim Förster.
Budowa i konstrukcja Jednostki typu VII były podstawowymi niemieckimi okrętami podwodnymi używanymi podczas II wojny światowej. Zbudowano około 700 takich okrętów, wśród nich najliczniej reprezentowany był ulepszony podtyp VIIC (568 jednostek). Część z nich (w tym U-480) wyposażona była w chrapy, umożliwiające poruszanie się pod wodą z wykorzystaniem silników wysokoprężnych.
Zamówienie na budowę U-480 złożono w stoczni Deutsche Werke w Kilonii 10 kwietnia 1941 roku (numer stoczniowy 311). Położenie stępki miało miejsce 8 grudnia 1942 roku, zaś wodowanie – 14 sierpnia 1943 roku. U-480 był jednym z niewielu U-Bootów pokrytych gumową powłoką Alberich częściowo rozpraszającą wiązkę sonaru aktywnego. W związku z tym wykorzystano go do testów porównawczych z i U-999 prowadzonych na wodach norweskich pod koniec maja 1944 roku.