C. rutilus był zaliczony do rodzaju Evotomys lub Myodes. Obecnie i w przeszłości dochodziło do krzyżowania z C. gapperi. Podgatunki zostały rozpoznane po obu stronach Beringii, przy czym ich zasadność jest wątpliwav. Rekonstrukcje molekularne pozwoliły wyodrębnić trzy rozbieżne linie allopatryczne ze strefami wtórnego kontaktu, które rozdzieliły się ponad 100 000 lat temu. Linia beringiańska obejmowała populacje w Ameryce Północnej, na Kamczatce, Sachalinie i Hokkaido; pozostałe populacje palearktyczne należą do dwóch linii rozdzielonych rzeką Jenisej. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Clethrionomys: kleithron „zarośla, żywopłot”; μυς mus, μυος muos „mysz”. rutilus: „czerwony, kasztanowaty, złoty”.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 85–123 mm, długość ogona 21–50 mm; masa ciała 14,5–50 g. Gryzoń ten posiada krótkie, smukłe ciało o rdzawo ubarwionym grzbiecie, jasnobrązowych bokach i spodzie oraz krótkim, grubym ogonie. Krótkie uszy są widoczne poprzez sierść. Jego wzór zębowy to .
Rozmnażanie i tryb życia Sezon rozrodczy trwa zwykle od maja do sierpnia.