Podjęcie prób takiej działalności w drugiej połowie XIV wieku wynika z dokumentów lokacyjnych Ratajów i Zerzęcina.
Wskazują na nią także istniejące właśnie w tym czasie na zachód i północ od Wólki Milanowskiej trudne do bliższej identyfikacji punkty osadnicze lub topograficzne tak jak Bussecz i Citanika, często określane wieloznacznym terminem „merica” (dla porównania Raszkowice, Senno, i Zerzęcin).
Według autorów słownika jedne z nich zdają się być śladami dawnego osadnictwa zniszczonego być może na skutek najazdów Mongołów w latach 1259-1260 i 1287 oraz Litwinów około połowy XIV wieku (np. Raszkowice, Wólka Milanowska, Senno, Zerzęcin), inne - rezultatem współczesnej owym czasom akcji osadniczej (prócz Wolizny Berstena także Bussecz). Z osad tych do dziś przetrwały tylko Rataje dziś występujące jako Wólka Milanowska.
W XVI w. na miejscu wsi Bussecz i Zerzęcin powstały wsie Budzyn i Paprocice.
Zobacz też Bussecz, Paprocice, Zerzęcin
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Opuszczone wsie w województwie świętokrzyskim Kategoria:Dobra ziemskie klasztoru łysogórskiego