Morderca, nadzieja kobiet (niem. Mörder, Hoffnung der Frauen) - jednoaktowy dramat Oskara Kokoschki wydany w roku 1907, uważany za pierwszą ekspresjonistyczną sztukę. Napisany podczas nauki w Kunstgewerbeschule w Wiedniu. Głównym tematem dramatu była walka płci, która została przedstawiona przez Kokoschkę w bardzo brutalny i okrutny sposób. Morderca, nadzieja kobiet porusza także tematy seksualności i śmierci - autor skupia się przede wszystkim na relacjach między kobietą i mężczyzną istniejących w nieprzerwanym konflikcie, którego rozwiązaniem może być wyłącznie śmierć. Kokoschka czerpał swoją inspirację z utworów Bachofena i Weiningera.
Zarys fabuły Dramat opisuje spotkanie Mężczyzny i Kobiety oraz ich towarzyszy (grupy Dziewcząt i Wojowników) w nieokreślonej, abstrakcyjnej przestrzeni. Podczas spotkania Mężczyzna, pod wpływem silnych emocji, nakazuje wypalenie w ciele kobiety piętna, które jest symbolem przynależności Kobiety do Mężczyzny. W akcie zemsty Kobieta rani Mężczyznę nożem, wskutek czego jego towarzysze wypierają się go i zamykają w wieży. Pomimo konfliktu Kobieta i Mężczyzna czują względem siebie bardzo silne pożądanie – oboje chcą być razem, choć mają na siebie destrukcyjny wpływ.