Akcja dramatu Morderca, nadzieja kobiet, w przeciwieństwie do wcześniejszych utworów, nie nawiązuje do żadnego konkretnego miejsca i czasu. Odbiorca nie ma możliwości odwołania się do rzeczywistości istniejącej poza dramatem, co skutkuje w braku odnalezienia wyjaśnienia zaistniałych sytuacji. Kokoschka zrezygnował także z manipulacji publicznością - brak motywacji w działaniach bohaterów sprawia, że odbiorca nie identyfikuje się z nimi i nie odczuwa względem postaci empatii. Kolejną charakterystyczną cechą dramatu Morderca, nadzieja kobiet jest jego nietypowa budowa, która składa się wyłącznie z trzech konstrukcji: pytań pozostawionych bez odpowiedzi (wskazują na to, że bohaterowie nie potrafią określić swojej pozycji w grupie), określeń tożsamości głównych bohaterów i opisów metafizycznych zjawisk.
Walka płci
Skandal związany z wystawieniem sztuki W 1909 dramat został wystawiony w Sommertheater w Wiedniu. Zgodnie z założeniami Oskara Kokoschki sztuka została odebrana za zbyt prowokującą, szokującą i łamiącą tabu, co doprowadziło do zamieszek podczas przedstawienia. Po wystawieniu Mordercy, nadziei kobiet Kokoschka został wyrzucony z Kunstgewerbeschule.
Przypisy