Fort Yukon (Gwichʼin: Gwichyaa Zhehw) – największe miasto w okręgu Yukon-Koyukuk na Alasce. Położone jest na prawym brzegu rzeki Yukon, w odległości 233 km na północny wschód od Fairbanks.
Historia Pierwsi indiańscy osadnicy pojawili się na terenach obecnego Fortu Yukon już tysiące lat temu. Szczególnie liczne było plemię Gwichʼin, które do dziś stanowi największą grupę mieszkańców. Jednak dopiero 25 czerwca 1847 roku Alexander Hunter Murray z Kompanii Zatoki Hudsona założył w tym miejscu osadę. Początkowo była to niewielka wieś, która z czasem przekształciła się w punkt handlowy.
Podczas gorączki złota nad Klondike zimą 1897/1898 do Fortu Yukon przybyło dwustu poszukiwaczy z Dawson City, gdyż miastu zaczęło brakować zapasów (data dostępu: 2013-11-26). 12 lipca 1898 r. założono urząd pocztowy, którego pierwszym naczelnikiem został John Hawksly. W ciągu kolejnych dekad miasto wiele wycierpiało z powodu kilku epidemii i powodzi w 1949 roku.
W latach 50. XX wieku siły powietrzne Stanów Zjednoczonych założyły w Forcie Yukon swoją bazę oraz stację radarową, które oficjalnie zostały włączone do miasta w 1959 r. Pod koniec XX wieku ekstremalne północne położenie oraz bliskość Fairbanks, sprawiły, że w mieście zaczął się rozwijać mały ruch turystyczny.