Fragmenty ogromnego koncertu transmitowały telewizje: RAI1, RAI2, RAI3, oraz Radio StereoRAI W trakcie koncertów we Francji, Niemczech, Rosji, Szwajcarii, Czechach, Holandii, Włoszech zarejestrowano część utworów, które znalazły się na albumie A Real Dead One, wydanym na jesieni 1993 roku. Podczas koncertu na Wembley Arena w Londynie doszło do kłótni pomiędzy muzykami, co zaowocowało przerwaniem występu i zniszczeniem części sprzętu estradowego przez sfrustrowanego gitarzystę Janicka Gersa. Zespół zaprezentował najgorszą formę w dotychczasowej karierze, Steve Harris stanął wobec perspektywy podjęcia decyzji o definitywnym zakończeniu działalności Iron Maiden. Zamykające trasę koncerty w Pinewood Studios stanowiły zarazem pożegnanie z Bruce’em Dickinsonem. Gościem specjalnym był iluzjonista Simon Drake, koncerty zostały wydane jako VHS Raising Hell, były również transmitowane przez MTV oraz telewizję – również w Polsce. Sumarycznie 114 koncertów zagranych w latach 1992/93 zobaczyło 4,2 mln widzów, wliczając w to uczestników imprezy Primo Maggio 1993 i abonentów MTV w formacie PAY-PAR-VIEW. Na tym etapie kariery zespół miał na koncie 1492 koncerty, które zgromadziły około 25 mln widzów, wliczając w to darmowy koncert w Rzymie. Liczba ta stanowiła ówczesny rekord w historii gatunku.
Przypisy
Linki zewnętrzne Official website
Kategoria:Trasy koncertowe Iron Maiden Kategoria:Trasy koncertowe w 1993