sekretariat KO razem z Marią Walciszewską. Była twórczynią sieci kurierek, które poruszały się między KG ZWZ przez Lublin do i z KO Wołyń. Prowadziła sklep nasienno–warzywny przy rogu ul. Żmigród i Bernardyńskiej, który był konspiracyjnym punktem kontaktowym. W czerwcu 1940 została aresztowana i więziona na Zamku w Lublinie. Podczas śledztwa była torturowana „Pod Zegarem”, ale nic nie ujawniła. Ostrzegła w grypsach osoby zagrożone. Została rozstrzelana na Rurach Jezuickich.
Pośmiertnie odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari (Rozkazem KG ZWZ L. 25/BP z 11 listopada 1941).
Mąż Celiny Eugenii, Wacław Iwanowski, inż. hydrotechnik, żołnierz AK ps. „Drapacz”, poległ w powstaniu warszawskim.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Harcerze Kategoria:Członkowie Służby Zwycięstwu Polski Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Ofiary egzekucji w Rurach Jezuickich Kategoria:Polscy inżynierowie ogrodnictwa Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Więźniowie zamku lubelskiego (okupacja niemiecka) Kategoria:Więźniowie aresztu śledczego Gestapo „Pod Zegarem” w Lublinie Kategoria:Zmarli w 1940