Oralia Domínguez (ur. 25 października 1925 w San Luis Potosí, Meksyk, zm. 25 listopada 2013 w Mediolanie) – meksykańska śpiewaczka operowa, mezzosopran, śpiewająca w latach 50. i 60. na wiodących scenach europejskich.
Kariera Oralia Domínguez urodziła się w San Luis Potosi w północnym Meksyku. Studiowała w Meksyku w Narodowym Konserwatorium Muzycznym. Zadebiutowała w operze w mieście Meksyk w 1950.
Jej światowa kariera rozpoczęła się udziałem w przedstawieniu Aidy Giuseppe Verdiego u boku Marii Callas, Mario del Monaco i Giuseppe Taddei w Palacio de Bellas Artes w Meksyku w roku 1951. Nagranie przedstawienia zostało wydane na płytach, jest do tej pory często wznawiane jako jedno z najbardziej ekscytujących nagrań operowychCallas śpiewa wysokie Es w finale II aktu. Nagranie opublikowało m.in. EMI Classics, Myto Label, Archipel i wiele innych wytwórni..
Jej europejski debiut nastąpił w Wigmore Hall w Londynie w 1953 roku. W tym samym roku zadebiutowała w La Scali, u boku Renaty Tebaldi, śpiewając Księżnę de Bouillon w Adrianie Lecouvreur. W La Scali wystąpiła także m.in. jako polska caryca Maryna Mniszek w operze Borys Godunow Modesta Musorsgkiego.
W następnym roku pod dyrekcją Victoria de Sabaty zarejestrowała Requiem G.