Bitwa pod Wattignies – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 15–16 października 1793 roku w pobliżu francuskiej wioski Wattignies-la-Victoire podczas wojny rewolucyjnej Francji z pierwszą koalicją. Armia francuska, dowodzona przez Jean-Baptiste'a Jourdana i Lazare'a Carnota pokonała armię austriackiej monarchii Habsburgów, dowodzoną przez księcia Jozjasza Koburga. Francuski triumf zmusił Koburga do przerwania oblężenia Maubeuge i wycofania wojsk na wschód. Miejscowość Wattignies jest położona 9 kilometrów na południowy wschód od Maubeuge.
Opis bitwy Plany W dniu 13 września armia feldmarszałka Koburga przyjęła kapitulację twierdzy Quesnoy. Austriakom poddało się 4 tys. pozostałych przy życiu obrońców twierdzy. Armia austriacka przewędrowała 25 kilometry na wschód, po czym – w dniu 30 września - oblężyła twierdzę Maubeuge, w której stacjonował 20-tysięczny garnizon generała dywizji Jacques'a Ferranda. Koburg wydzielił 20-tysięczny austriacko-holenderski korpus, pod dowództwem generała Wilhelma V Orańskiego, do przeprowadzenia oblężenia. Jednocześnie korpus generała (Feldzeugmeister) François Clerfayt de Croix'a miał osłaniać operację.