W 1991 roku otrzymał tytuł profesora. Był zastępcą prezesa Akademii Nauk Agrarnych Republiki Białorusi.
W latach 1973–1995 pracował jako asystent, starszy wykładowca, docent, kierownik katedry, rektor Białoruskiej Państwowej Akademii Gospodarstwa Wiejskiego. W latach 1995–1997 był kierownikiem Głównego Urzędu Kadr i Edukacji Rolniczej w Ministerstwie Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej Republiki Białorusi. W 1995 roku był bezpartyjny. Od stycznia do listopada 1996 roku był członkiem Białoruskiej Partii Agrarnej.
Działalność parlamentarna W drugiej turze wyborów parlamentarnych 28 maja 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji z Horeckiego Okręgu Wyborczego Nr 164. 9 stycznia 1996 roku został zaprzysiężony na deputowanego. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka Stałej Komisji ds. Edukacji, Nauki i Kultury. Należał do frakcji agrariuszy. 4 marca został członkiem stałej delegacji Rady do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. Od 21 czerwca był członkiem delegacji Rady do Zgromadzenia Parlamentarnego Stowarzyszenia Białorusi i Rosji. Poparł dokonaną przez prezydenta Alaksandra Łukaszenkę kontrowersyjną i częściowo nieuznaną międzynarodowo zmianę konstytucji.