Maria Iwanicka ps. „Małgorzata” (ur. 19 stycznia 1916 w osadzie Tiotkino (Rosja), zm. 12 sierpnia 1943 w Suchej Rzeczce) – inżynier chemii, członkini RN-R Falanga, łączniczka-sanitariuszka, porucznik Konfederacji Narodu, dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodziła się 19 stycznia 1916 w rodzinie Wacława (inżynier technolog) oraz Zofii z domu Rodowicz. W 1923 wraz z rodziną wróciła do Polski, początkowo na Lubelszczyznę, a później do Inowrocławia. Zamieszkiwała w Warszawie. Od 1928 była absolwentką gimnazjum, im. Cecylii Plater-Zyberkówny, w której eksternistycznie w 1934 zdała maturę. Harcerka 6 Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerskiej, a także Sodalicji Mariańskiej oraz instruktorka Chorągwi Warszawskiej Organizacji Harcerek. Członkini Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”, a w związku z jej działalnością aresztowano ją 17 stycznia 1938 i więziono na Pawiaku, a następnie skazano na 8 miesięcy aresztu w zawieszeniu. W 1939 ukończyła Politechnikę Warszawską i otrzymała tytuł inżyniera chemii. Czynnie uczestniczyła w obronie Warszawy we wrześniu 1939 jako komendantka OPL bloków przy ul. Filtrowej. Podczas gaszenia pożarów doznała poparzeń, ale, mimo to oddawała krew rannym żołnierzom. W październiku 1939 została zaprzysiężona i pod ps. „Małgorzata” pełniła funkcję kurierki KG SZP-ZWZ na szlaku Warszawa-Lublin.