John England (ur. 23 września 1786 w Corku, Irlandia, zm. 11 kwietnia 1842 w Charleston, Karolina Południowa) – amerykański duchowny katolicki pochodzenia irlandzkiego, biskup diecezjalny Charleston w latach 1820–1842.
Życiorys Święcenia kapłańskie otrzymał 10 października 1808 z rąk bp. Francisa Moylana i inkardynowany został do diecezji Cork. Wykładał w miejscowym seminarium św. Patryka, gdzie od 1812 roku był prezydentem.
Z powodu ostrego sprzeciwu wobec ingerencji władz świeckich w wybór biskupów, został przez swych przełożonych skierowany jako proboszcz do wiejskiej parafii w Bandon. Tam 11 sierpnia 1820 roku zastała go wiadomość o nominacji na ordynariusza nowo powstałej diecezji Charleston w Karolinie Płd. w USA (obejmującej wówczas terytorialnie stany Karolina Płn., Karolina Płd. i Georgię. Sakrę biskupią odebrał w rodzinnym mieście z rąk dotychczasowego zwierzchnika bp. Johna Murphy’ego, biskupa Cork. Do miejsca swego przeznaczenia dotarł 30 grudnia 1820. Skromne warunki i niewielka diaspora katolicka złożona z ubogich imigrantów irlandzkich i uchodźców z Dominikany stawiały wiele wyzwań przed młodym hierarchą (po dwunastu latach jego pracy liczba ludności w diecezji wynosiła jedynie 11 tysięcy). Bp England za najważniejszy cel postawił sobie edukację wiernych.