thumb|Zhu Da, Pejzaż górski. Zbiory klasztoru Shōkoku-ji w Kyoto Zhu Da (), także Zhu Tongluan (), znany powszechnie jako Bada Shanren (; ur. 1625 lub 1626 w Nanchangu, zm. 1705) – pochodzący z rodziny arystokratycznej chiński mnich buddyjski, słynny kaligraf i malarz, tworzący we wczesnych latach dynastii Qing.
Życiorys Był potomkiem obalonej przez Mandżurów cesarskiej dynastii Ming. Po śmierci ojca wstąpił w 1648 roku do klasztoru chan. Otrzymał przekaz Dharmy w tradycji caodong od mistrza Yingxue Hongmina (1606-1671); jego imię Dharmy brzmiało Ren’an Chuanqing (仁庵傳綮). Zgodnie z przekazami pewnego dnia podarł i spalił swoją szatę mnisią, żyjąc odtąd w skrajnej ascezie pomiędzy budami targowiska. Uznany za szaleńca został wtrącony w 1678 roku na pięć lat do więzienia, po wyjściu na wolność wrócił do klasztoru i zaczął malować.
Działalność artystyczna Zhu Da zaliczany jest do mistrzów w dziedzinie tradycyjnego malarstwa ekspresyjnego (), w którym plamy tuszu na tzw. surowym papierze przybierały kształt określonych elementów ostatecznej kompozycji. Obok Shitao uważany za jednego z najwybitniejszych malarzy XVII w.