W przedmowie do Kategorii Arystotelesa, Eliasz daje zwięzły portret idealnego komentatora. Winien on być jednocześnie komentatorem i nauczycielem. Jego zadaniem jest wyjaśnić niejasności w tekście, rozsądzić co jest prawdą, a co fałszem. Nie musi utożsamiać się z poglądami komentowanego autora, jak aktor na scenie, przymierzający różne maski, by oddać różne charaktery granych postaci. Nie musi też za wszelką cenę bronić prawdziwości komentowanego tekstu, raczej powinien umieć powiedzieć, że choć autor jest jego wielkim przyjacielem, jeszcze większą jego przyjaciółką jest prawda. Nie musi sympatyzować ze szkołą filozoficzną jak Jamblich ze szkołą platońską, ale nie powinien być jej być wrogi, jak Aleksander z Afrodyzji. Komentator powinien znać całe dzieło Arystotelesa, tak by umiał wykazać, że nie pozostaje on w sprzeczności z samym sobą i wyjaśnić trudne fragmenty za pomocą innych fragmentów tego filozofa. Powinien też w tym samym celu poznać całego Platona i umieć wykazać, że Arystoteles stanowi wprowadzenie do Platona.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Neoplatończycy średniowieczni Kategoria:Filozofowie VI wieku Kategoria:Bizantyńscy filozofowie 527–610