Kolekcjonował dzieła sztuki. Trojgu swoich dzieci zapisał w testamencie po 600 tys. dukatów; najstarszemu synowi Johannowi Wilhelmowi już wcześniej przekazał kamienicę przy Długim Targu 43.
Sprawował wiele funkcji publicznych w Gdańsku: od 1735 przewodniczył zarządowi Szpitala św. Elżbiety i Szpitala św. Ducha. Wspierał działalność kościoła anglikańskiego. Od 1758 był przełożonym gdańskiej gminy reformowanej. Był też oficerem straży obywatelskiej (1759), a później przełożonym artylerii miejskiej (1770).
1750 wybrano go ławnikiem Głównego Miasta, ale nie został zatwierdzony przez króla i 5 sierpnia tegoż roku zwolniony; ponownie wybrany do ławy 1758, do rady miejskiej 1762. Jako rajca zajmował się m.in. sprawami budowlanymi, żeglugą, pogłębianiem wejścia do portu.
Po śmierci spoczął w ufundowanym przez siebie grobowcu w kościele św. Piotra i Pawła.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdańsku Kategoria:Ławnicy Gdańska (I Rzeczpospolita) Peter Kategoria:Członkowie Rady miejskiej Gdańska Kategoria:Urodzeni w 1704 Kategoria:Zmarli w 1775 Kategoria:Pochowani w kościele św. Piotra i Pawła w Gdańsku Kategoria:Kupcy gdańscy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Kalwinizm w I Rzeczypospolitej