Gdy również ta data minęła, Barbour, opierając się na nowej interpretacji wersetów Mt 24:27, 37 i 39 według przekładu The Emphatic Diaglott, gdzie grecki termin παρουσία (paruzja) oddano nie jako angielskie „coming” (przyjście) lecz użyto zwrotu „presence” (obecność), zaczął nauczać o niewidzialnej obecności Chrystusa na ziemi.
W styczniu 1876 roku jeden z numerów „Herald of the Morning” trafił w ręce Charlesa Taze Russella, który wkrótce nawiązał współpracę z Barbourem, wnosząc także spore środki finansowe na dalsze wydawanie czasopisma. W 1877 roku opublikowali wspólnie książkę Three Worlds and the Harvest of This World (Trzy światy i żniwo tego świata). Drogi obydwu szybko się jednak rozeszły, gdy Barbour oczekiwał w roku 1878 zmartwychwstania umarłych i porwania wiernych do nieba. Nie zaakceptował on poglądu Russella, iż w 1878 roku rozpoczęło się zmartwychwstawanie „klasy niebiańskiej”. Poróżniła ich także sprawa śmierci Jezusa, której charakter w formie okupu za grzeszników odrzucał Barbour. Po wymianie polemik na łamach „Herald of the Morning” współpraca została zerwana, a Russell założył w 1879 roku własne pismo, „Strażnicę Syjońską”. Część współpracowników Barboura (John H. Paton, Albert D. Jones) opowiedziała się po stronie Russella.