W styczniu 2014 Front Islamski podjął walkę z Islamskim Państwem w Iraku i Lewancie, sprzymierzając się z ugrupowaniem Dżabhat an-Nusra oraz Armia Mudżahedinów, tworząc luźny sojusz zbrojny pod nazwą Ahl asz-Szam. W zakresie walk z Państwem Islamskim współpracuje również z Wolną Armią Syrii i jej brygadami satelickimi oraz kurdyjskimi Powszechnymi Jednostkami Ochrony. Walczył również z armią syryjską na wielu frontach m.in. w Aleppo, pod Damaszkiem, na froncie centralnym, czy froncie południowym, brali też udział w kampanii w Górach Kalamun.
Wobec porażek Frontu Islamskiego wobec Państwa Islamskiego, główna składowa Frontu Islamskiego, Ahrar asz-Szam czynił poszukiwania nowych sojuszników, by móc rywalizować ze ściągającymi dżihadystami do kalifatu. W związku z tym 3 sierpnia 2014 podpisano ugodę z 17 innymi ugrupowaniami powołującymi Syryjską Radę Dowództwa Rewolucyjnego. W skład niej wchodziły rozłamowcy z Wolnej Armii Syrii i Frontu Islamskiego – Dżajsz al-Islam, Liwa Sukur asz-Szam, Ahrar asz-Szam oraz Liwa al-Hakk. W związku z tym po rozłamie Front Islamski tworzyły jedynie trzy ugrupowania – Liwa at-Tauhid, Ansar asz-Szam i Kurdyjski Front Islamski.
Przypisy
Kategoria:Wojna domowa w Syrii Kategoria:Muzułmańskie organizacje paramilitarne