Został ostrzeżony o planowanych aresztowaniach w pułku, 20 października 1944 zdezerterował i zbiegł do Lublina. 28 października 1944 został aresztowany przez NKWD. Po okrutnym śledztwie Wojskowy Sąd Garnizonowy w Lublinie skazał go 29 listopada 1944 na karę śmierci. Generał Karol Świerczewski (w zastępstwie Naczelnego Dowódcy LWP) zatwierdził wyrok 6 grudnia 1944. Aleksander Kułakowski został stracony 13 grudnia 1944 na Zamku Lubelskim. thumb|Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Aleksandra Kułakowskiego Awanse podporucznik – 15 października 1938 porucznik (w ODNW) – 28 listopada 1941 i powtórnie (sic, w AK) 11 listopada 1943 kapitan (w AK) – początek 1944 podporucznik (w LWP) – kwiecień 1944
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
Życie rodzinne Był synem Stefana, nauczyciela i kierownika szkoły, i Teodory z Jurgiełłów. Ożenił się z Ireną.
Upamiętnienie W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski.