Lata 40. Po zakupie Alaski przez USA w 1867 r., wiele rodzin mieszkających na obu wyspach zostało rozdzielonych, ale zachowało stosunkowo ścisłe relacje. Pomimo oficjalnych zakazów Innuici wielokrotnie się odwiedzali (czasem płynąc pod osłoną mgły) i wymieniali z krewnymi niewielkie podarki. Miejscowi nauczyciele z Little Diomede Island policzyli, że między styczniem a lipcem 1944 roku ich wyspę odwiedziło 178 mieszkańców z Dużej Diomedy oraz z Syberii.
Kiedy pod koniec lat 40. rozpoczęła się zimna wojna, Sowieci przekształcili Dużą Diomede w bazę wojskową, a wszystkich jej mieszkańców przesiedlili na stały ląd.
Lata 50. W latach 1953–1954 postanowiono dostosować nauczanie w szkole do miejscowych potrzeb, dlatego nauka odbywała się w wakacje oraz niektóre weekendy. Chciano w ten sposób zrealizować program szkolny, zanim rozpoczną się wiosenne migracje morsów i sezon polowań. Głównym językiem, w którym prowadzono lekcje, był wówczas Inupiat, ale nauczano także po angielsku.
W latach 50. jedynym sposobem komunikacji ze światem zewnętrznym pozostawało radio, a sytuacja braku opieki medycznej została nieco poprawiona przez podstawowe lekarstwa przywożone przez sezonowych nauczycieli.