Według Arthura Ahkinga, który w latach 40. mieszkał na wyspie, Innuici utrzymywali się głównie z polowań i wytwarzania rzeźb z kości wieloryba, którą później handlowali. Zimą nosili skórzane kurtki i futra z upolowanych zwierząt. W wolnym czasie jeździli na łyżwach, sankach, grali w futbol i piłkę ręczną, a wieczorami gromadzili się razem i opowiadali sobie żarty oraz stare opowieści. Latem z kolei ładowali skóry na łodzie i płynęli handlować nimi na Alaskę lub na SyberięArthur Ahkinga, Alaska Villages 1939-1941.
Wszystko zaczęło się zmieniać wraz z napływem zachodnich badaczy oraz misjonarzy. Pierwszym kwadratowym budynkiem na wyspie był mały katolicki kościół zaprojektowany przez ojca Bellarmine Lafortune’a w 1935 roku, a zbudowanym przez ojca Thomasa Cunninghama podczas jego pobytu na wyspie w latach 1936–1947. Powstał on z darów otrzymanych od mieszkańców Nome. Kolejnym budynkiem była szkoła z jedną klasą lekcyjną, która służyła także za dom dla nauczyciela i jego rodziny. 3 marca 1979 roku ojciec Thomas oraz brat Ignatius Jakes zakończyli budowę nowego kościoła (data dostępu: 2013-11-30).