Medal Niepokornych (, ) – belgijskie odznaczenie państwowe, którym wyróżniano cywilnych obywateli belgijskich, którzy w okresie II wojny światowej i okupacji niemieckiej uchylali się od służby oraz pracy dla III Rzeszy.
Historia Odznaczenie zostało ustanowione dekretem królewskim w dniu 12 lutego 1951 roku dla wyróżnienia obywateli belgijskich, którzy odmówili lub uchylali się od służby lub pracy na rzecz III Rzeszy w okresie II wojny światowej.
Odznaczenie miało jeden stopień, lecz trzy warianty różniące się między sobą rodzajem wstążki, na której medal był zawieszony. Kolor wąskich pasków na wstążce oznaczał: żółty – nagrodzony odmówił lub uchylał się od służby w formacjach wojskowych III Rzeszy, po powołaniu go przez władze okupacyjne, biały – nagrodzony odmówił lub uchylał się od pracy na rzecz Niemiec, czerwony – nagrodzony skierowany do pracy przymusowych w Niemczech, zbiegł stamtąd lub będąc na urlopie odmówił powrotu do pracy w Niemczech.
Zasady nadawania Zgodnie z dekretem medal nadawany był wszystkim obywatelom belgijskim, którzy w latach 1940–1945 odmówili lub uchylali się od pracy na rzecz Niemiec, w szczególności odmówili służby w Wehrmachcie, pracy przymusowej w Niemczech lub zbiegli z takich prac.
Opis odznaki Odznaką odznaczenia jest okrągły krążek o średnicy 37 mm, wykonany z brązu.