od 14 lipca przydzielony jako obserwator 212 eskadry bombowej 1 pułku lotniczego w Warszawie.
W kampanii wrześniowej jako oficer łącznikowy dywizjonów bombowych Brygady Bombowej. Ewakuowany 11 września kolumną samochodową do Brześcia, następnie do Włodzimierza Wołyńskiego. 17 września wzięty do niewoli sowieckiej. W nocy uciekł, dotarł do Monasterzysk, 21 września przekroczył granicę polsko-rumuńską. Internowany w obozie w Dragasani, przez Węgry, Jugosławię i Grecję dotarł 16 października do Marsylii (Francja), następnego dnia do koszar Bessieres w Paryżu. Wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych, początkowo w obozie oficerskim dla lotników w Salon-de-Provence, 26 listopada skierowany do Stacji Zbornej Le Bourget.
Od 5 stycznia 1940 roku w Wielkiej Brytanii, początkowo w bazie lotniczej Eastchurch, następnie Blackpool. Od 11 maja 1940 na kursie obserwatorów lotniczych. Od 23 sierpnia przydzielony do 304 Dywizjonu Bombowego, od 1 grudnia jako nawigator na lotnisku w Syerston (hrabstwo Nottinghamshire). Awansowany na stopień porucznika 20 marca 1941 roku. Od 24 kwietnia 1941 roku uczestnik prawie wszystkich lotów bojowych dywizjonu, m.in. w czerwcu bombardował port w Hawrze (6), Osnabrück (12), Duisburg (21), Kolonię (24).