Podczas Wiosny Ludów był posłem z Cieszyna i reprezentował Śląsk Austriacki we frankfurckim Zgromadzeniu Narodowym (31 maja 1848 – 22 sierpnia 1848).

Następnie był urzędnikiem w administracji austriackiej. Od początku 1849 był radcą ministerialnym w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, od lipca tego roku komisarzem, a od grudnia namiestnikiem Śląska Austriackiego (1849–1853), a potem zastępcą (1853–1859) i namiestnikiem (1859–1860) Królestwa Galicji i Lodomerii. W 1857 został baronem. Odwołany, w latach 1860–1861 był członkiem rady dyrektorów Creditanstalt-Bankverein oraz kilku spółek prywatnych i kolejowych. Potem był najpierw naczelnikiem wydziału (1861–1863), a następnie ministrem (1863–1865) w austriackim Ministerstwie Handlu w Wiedniu. Od 1864 był tajnym radcą. Był jednocześnie posłem do Sejmu Krajowego Dolnej Austrii i Sejmu Krajowego Śląska (1861–1865), w tym ostatnim pełnił funkcję marszałka (1861–1863). Był także członkiem austriackiej Rady Państwa wybieranym przez Sejm Krajowy Śląska. W 1863 był także radnym miejskim w Wiedniu. W 1865 przeszedł na emeryturę, mieszkał początkowo w Wiedniu (1865–1874), a następnie w Grazu (1875–1882).