Do wieczora francuskie linie obronne pozostały nienaruszone, jednak – wskutek usiłowań do zatrzymania przeważających sił wroga – zostały mocno rozciągnięte. W nocy we obozie francuskim rozeszły się pogłoski o masakrowaniu posterunków przez Hiszpanów. O 3:00 w nocy pomiędzy wartami obydwu stron konfliktu rozpoczęła się wymiana ognia. Część spośród żołnierzy francuskich uległa panice i wycofała się do Perpignan. Tej nocy, ksiądz Bonawentura Benet, który pomagał chować poległych Francuzów, wyśledził położenie każdej z francuskich jednostek i przekazał hiszpańskiej kwaterze głównej informacje na temat.
W dniu 19 maja Sauret został ranny w nogę, a jego batalion stracił morale i wycofał się. Wykorzystując ucieczkę przeciwnika, Ricardos polecił Osunie, by wdarł się do francuskiego obozu przy wsparciu ogniem z 14 armat. Dagobert przerzucił część oddziałów z prawego skrzydła, by zatrzymać atak Osuny. Ochotniczy batalion z Béziers oraz 2. batalion z Górnej Garonny przystąpiły do kontrataku, lecz zostały odparte przez szeregi zdyscyplinowanych hiszpańskich żołnierzy. Francuzi zaczęli opuszczać swój obóz, pozostawiając wrogowi artylerię. Mirabel został ranny w nogę wskutek wybuchu pocisku haubicznego w czasie gdy wraz ze swoją konnicą osłaniał odwrót oddział francuskich.