Jakub Kagan (ur. w Nowogródku, zm. 1942 na terenie getta w Warszawie) – polski kompozytor pochodzenia żydowskiego. Był również pianistą, aranżerem, muzykiem jazzowym.
Życiorys Był synem Morducha i Sary z Kantorów. Przed 1918 ukończył Warszawski Instytut Muzyczny i został członkiem Stowarzyszenia Kompozytorów Polskich.
W 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in. broniąc Warszawy w bitwie pod Radzyminem. Na początku lat 20. XX wieku założył Kagan’s Jazz Band, własny zespół, z którym występował w operetkach, kabaretach i w hotelach. W 1922 rozpoczął występy w kabarecie „Mirage” oraz w teatrze operetkowym „Nowości”, a w 1926 podpisał dwuletni kontrakt z Hotelem Bristol. Jego zespół występował w tym hotelu grając podczas programu artystycznego standardy muzyki rozrywkowej. Na ten okres datuje się początek pracy kompozytorskiej Jakuba Kagana, a jednym z pierwszych utworów było tango „Złota pantera”. Jego premiera miała miejsce w 1929 w Żegiestowie i natychmiast stała się przebojem. Jej popularność dotarła do Andrzeja Własta, który był dyrektorem warszawskiej rewii „Morskie Oko”. Jesienią tego samego roku utwór ten stał się częścią rewii „Tysiąc pięknych dziewcząt”, z którą zespół udał się na tournée do Niemiec, Austrii i na Węgry.