Z wszelkich tekstów wynika, że dopiero wtedy, gdy mistrz chan otrzymał zaproszenie do objęcia funkcji opata, stawał się pełnym członkiem rodziny przekazu chan i prawdziwym spadkobiercą swojego mistrza. Przekaz Dharmy był pełen znaczenia i wagi dopiero w kontekście urzędowania spadkobiercy jako opata publicznego klasztoru. Znalazło to nawet odzwierciedlenie w pośmiertnych inskrypcjach mistrzów chan; często zapisywano w nich liczbę ich spadkobierców, czasem podawano jakieś nazwiska. Ale tylko ci, którzy zostali opatami są zawsze imiennie wymienieni. Używano wtedy formuły „wyszli na świat” (chiń. chushi). Innych, nawet bardzo znanych uczniów, którzy mieli już potwierdzone oświecenie i dopiero zmierzali do objęcia stanowiska opata – pomijanoMorten Schlütter. How Zen Became Zen., s. 65..
Po objęciu stanowiska opata mistrz chan wygłaszał swoje pierwsze kazanie, zwane otwarciem gmachu (chiń. kaitang). Był to standardowy rytuał, w którym nowy opat ogłaszał czyim jest spadkobiercą i spalał kadzidełko dla swojego mistrza. Wskazuje to na to, że pierwsze kazanie wygłaszane przez niego jako opata publicznego klasztoru, oznaczało wejście do pełnego członkostwa w linii przekazu chan.