W lipcu 1410 pod Złotowem dostał się do niewoli krzyżackiej, został potem wymieniony na wójta Nowej Marchii. W 1415 został mianowany podkomorzym kaliskim, wcześniej otrzymał starostwo nakielskie.
Jego zdolności dyplomatyczne były stale wykorzystywane przez Jagiełłę. Jarosław należał do głównych autorów przymierza z państwami unii kalmarskiej wymierzonego w zakon krzyżacki. Przygotowywał także traktat z Erykiem, królem Danii. Był sygnatariuszem pokoju mełneńskiego 1422 rokuMaciej Dogiel, Codex Diplomaticus Regni Poloniae Et Magni Ducatus Litvaniae : In Quo Pacta, Foedera, Tractatus Pacis, Mutuae Amicitiae, Subsidiorum, Induciarum, Commerciorum Nec Non Conventiones [...] Aliaque Omnis Generis Publico Nomine Actorum, Et Gestorum Monumenta. T. 4, In Quo Totius Prussiae Res Continentur, Wilno 1764, s. 114..
Jarosław z Iwna zmarł latem 1423.
Bibliografia Antoni Gąsiorowski, Jarosław z Iwna [w] Wielkopolski Słownik Biograficzny, Warszawa – Poznań 1983, s. 293
Przypisy
Kategoria:Chorążowie ziemscy (Zjednoczone Królestwo Polskie) Kategoria:Ludzie związani z Nakłem (Polska średniowieczna) Kategoria:Polscy dyplomaci średniowieczni Kategoria:Polscy rycerze Kategoria:Sygnatariusze pokoju mełneńskiego 1422 Kategoria:Szlachta Korony Królestwa Polskiego Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1423 Kategoria:Grzymalici Kategoria:Podkomorzowie kaliscy (Zjednoczone Królestwo Polskie)