W 1945 był szefem Departamentu Sprawiedliwości MON, od grudnia 1945 do lutego 1946 w dyspozycji MON. Nadał sądownictwu WP represyjny charakter, organizując je na wzór ZSRR. 15 lutego 1946 zakończył służbę w WP i wrócił do dyspozycji Głównego Zarządu Kadr Armii Czerwonej. Został przewodniczącym Trybunału Wojskowego Okręgu Wojskowego w Kijowie (do 1951). Od 1952 w stanie spoczynku. Działacz kombatancki w Kijowie. Zmarł 27 listopada 1972 w Kijowie.
Ordery i odznaczenia Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR, 16 lutego 1945) Order Wojny Ojczyźnianej (ZSRR) Order Czerwonej Gwiazdy (ZSRR, 3 listopada 1944) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Srebrny Krzyż Zasługi (11 maja 1945)Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 11 maja 1945 r. o nadaniu odznaczeń () – „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą”.
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, t. IV:S–Z, Toruń 2010, s.