Materiały pędne pobierane były ze składów cywilnych – z Jerzmanek, doraźnie z ul. Pola w Jeleniej Górze. Zdarzały się też dostawy ze specjalnego wagonu z 64 tonami paliwa, przyjeżdżającego do Lubania. Samochody w latach 70. To GAZ-69 i Star 266, potrafiące spalić 200 litrów paliwa na 100 kilometrów! Tak było gdy transportowały węgiel do strażnic. Dowódca batalionu miał Wołgę w kolorze czarnym. W latach 80. batalion został wyposażony w samochody UAZ 469 – toporne, ale sprawdzały się w terenie górskim. Uzbrojenie to tylko kbk AK. Była to podstawowa broń, poz tym na zapasach nienaruszalnych: granaty i ręczne karabiny maszynowe z widelcem. Wcześniej też był na wyposażeniu ciężki karabin maszynowy. thumb|Żołnierze WOP na uroczystej zbiórce i d-ca batalionu ppłk Stanisław Fornal (1970–1976.) W 1976 batalion zabezpieczał łączność telefoniczną od Świeradowa po Chełmsko Śląskie. Linie zamontowane były na słupach pomiędzy batalionem a strażnicami. Ta do Jakuszyc biegła przez miasto do Huty i dalej drogą równoległą do głównej szosy. Inna, w stronę schroniska pod Śnieżką, przebiegała Drogą pod Reglami, skąd Drogą Sudecką docierała do Borowic. Stamtąd do Bierutowic, czyli Karpacza Górnego. Następnie linię poprowadzono do dolnej stacji wyciągu na Kopę.