mały|Grób Edmunda Modrzejewskiego na cmentarzu Powązkowskim Edmund Franciszek Modrzejewski (ur. 29 października 1849 w Kaliszu, zm. 22 kwietnia 1893 w Warszawie) – polski lekarz, chirurg i pionier polskiej otiatrii.

Życiorys Na początku lat siedemdziesiątych XIX stulecia, Edmund Modrzejewski pracował w Paryżu z francuskim fizjologiem Nestorem Grehantem, uczniem Claude'a Bernarda, jednego z wielkich uczonych francuskich. Modrzejewski w tym czasie, badał rozkład albumin w próżni. Wspólnie z Grehantem napisali pracę zatytułowaną „Sur la decomposition des matieres albuminoides dans le vide”. Praca ta została przedstawiona na posiedzeniu Francuskiej Akademii Nauk i opublikowana w czasopiśmie Comptes rendus de l'Académie des sciencesN.Grehant, E. Modrzejewski, „Sur la decomposition des matieres albuminoides dans le vide”Paris, Acad. Sci. Compt. Rend., 79, 1874, s. 234-237. Następnie studiował w Wiedniu otologię. Po powrocie do Warszawy prowadził badania nad chorobami uszu i nad ich leczeniem. Jego badania nad różnego typu schorzeniami uszu i zaburzeniami słuchu były szeroko cytowaneArchives de parasytologie, 1898 vol. t 7e (1903), Parasites, Paris 1903E. Modrzejewski, „Wieloliczne, wrodzone włókniaki miękkie, tak zwane miecznki nerwo-włókniaki Recklinghausen'a”, Gazeta Lekarska, 1882, 17, s. 380-406..