Jacek Mikuła (ur. 23 marca 1946 w Zabrzu) – polski pianista, kompozytor i aranżer.
Życiorys Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach w klasie fortepianu. Już jako uczeń grywał w amatorskich zespołach spod znaku muzyki rozrywkowej i jazzowej.
Od drugiego roku studiów współpracował, jako kompozytor i aranżer z formacją Metrum oraz z Katowicką Rozgłośnią Polskiego Radia, nagrywając około 200 utworów instrumentalnych swojej kompozycji.
W latach 1968–1970 zdobył wyróżnienia indywidualne jako pianista na studenckim festiwalu jazzowym „Jazz nad Odrą” we Wrocławiu. Z własnym trio (Jacek Bednarek b., Janusz Trzciński dr.), grywał w klubach studenckich.
W 1969 roku po uzyskaniu dyplomu przeniósł się do Warszawy, gdzie zaistniał jako członek zespołów jazzowych: Big Band „Stodoła”, Grupa Bluesowa Stodoła, Old Timers. Akompaniował też Halinie Frąckowiak oraz koncertował w klubach skandynawskich.
W latach 1970–1971 współpracował z Czesławem Niemenem, grając na organach Hammonda (grupa Niemen Enigmatic), czego efektem jest „czerwony” podwójny album „Niemen” z m.in. utworem „Enigmatyczne impresje” jego kompozycji.