Twórczość Łąka W wyniku licznych pielgrzymek od klasztoru do klasztoru Jan Moschos zebrał obszerny materiał dotyczący życia ojców i starszych. Owe pateriká i gerontiká spożytkował potem w ogromnym dziele znanym z rękopisów pod tytułami: Łąka (Lejmòn), Łączka (Lejmonárion), Nowy ogród (Néos parádejos), a w Europie łacińskiej Ogród duchowny (Pratum spirituale). Utwór swój zadedykował towarzyszowi podróży Sofroniuszowi.
Dzieło Moschosa stanowi zbiór pouczających opowieści, życiorysów znanych i zupełnie anonimowych mnichów, przysłów ludowych, sentencji, które autor zebrał sam lub otrzymał spisane od innych. Na wzór kwiatów na łące umieszczał je jedne obok drugich, nie dbając o ich prawdopodobieństwo, tak że pomieścił w swym dziele wiele naiwnych legend i zadziwiających zdarzeń. Jego opowieści świetnie oddają atmosferę życia monastycznego w poszczególnych klasztorach. Dzieło poprzedza anonimowy wstęp autorstwa, któregoś z przyjaciół Sofroniusza.