Jest autorem jednego z czterech wykonanych przed wojną arkuszy tej mapy, a mianowicie karpackiego arkusza Nadwórna, 1938 (obok arkuszy: Opatów Jana Samsonowicza, 1934, Skole Konstantego Tołwińskiego, 1935 i Kielce Jana Czarnockiego, 1938). Pracował nad czterema innymi arkuszami wschodniokarpackimi, ale wybuch wojny uniemożliwił ich ukończenie. Arkusz Stanisławów Bujalski zdążył przygotować w formie egzemplarza rękopiśmiennego, jednak, podobnie jak szczegółowe zdjęcia do pozostałych arkuszy. zaginął on podczas wojny. Jest ponadto współautorem Mapy geologicznej polskich Karpat Wschodnich w skali 1: 200 000 i autorem wielu innych map, z których zachowały się tylko nieliczne, opublikowane jako załączniki do artykułów. Obok tematyki ściśle karpackiej zajmował się stratygrafią i tektoniką utworów budujących przedgórze Karpat Wschodnich.