Leokadia Pośpiechowa (ur. 12 kwietnia 1922 r. w Tomaszowie Mazowieckim; zm. 19 marca 2012 r. w Opolu) – polska filolog, specjalizująca się w literaturze polskiej okresu XIX i XX wieku; nauczycielka akademicka związana z Uniwersytetem Łódzkim i Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Opolu [on-line] [dostęp: 14.12.2013].
Życiorys Urodziła się w 1922 roku w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie ukończyła szkołę podstawową oraz I Liceum Ogólnokształcące. Niedługo no wybuchu II wojny światowej została wywieziona przez Niemców do obozu pracy przymusowej w Westfalii. Po zakończeniu działań wojennych powróciła do rodzinnego miasta, kończąc Liceum Humanistyczne w którym zdała także egzamin dojrzałości. Następnie podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim, kończąc je w 1950 roku dyplomem magistra filologii polskiej na podstawie rozprawy pt. Metodyka historii literatury Piotra Chmielowskiego w związku z pozytywistycznym pojmowaniem historii literaturySylwetka Leokadii Pośpiechowej w opolskim wydaniu "Gazety.pl [on-line] [dostęp: 14.12.2013].