W 1574 r. stanął na czele pierwszej komisji sejmowej do spraw zbrodni popełnionych przeciwko Rzeczypospolitej, co było ewenementem w ówczesnej rzeczywistościŚwiętosław Orzelski, Bezkrólewie według Kuntzego, księga 4, s. 262. Pod koniec życia otrzymał nominację na urząd wojewody poznańskiego, lecz jej nie przyjął.
Tomicki był przedstawicielem ruchu egzekucyjnego (program swój postępowa szlachta nazwała „egzekucją praw”) w Polsce, obok takich jak: Mikołaj Sienicki marszałek izby poselskiej, Jan Tarnowski hetman wielki, Jan Łaski bratanek prymasa, Mikołaj Oleśnicki oraz Łukasz Górka i inni. Program reform tego ruchu obejmował między innymi: odebrania możnowładcom rozdanych lub zastawionych przez Króla (bez zgody sejmu) posiadłości po roku 1504, zakazu łączenia kilku urzędów w jednym ręku oraz reformy skarbu i monety, stałej armii zaciężnej, utrzymywanej z dóbr odebranych możnowładcom, opodatkowania duchowieństwa i tolerancji religijnej, wzmocnienia władzy centralnej i ściślejszej unii polsko-litewskiej, reformy sądownictwa i kodyfikacji prawa, skasowania sądów kościelnych i jurysdykcji starościńskiej.