Po przeszkoleniu w dywersji został zaprzysiężony 26 października 1942 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem od 1 grudnia 1942. Zrzutu dokonano w nocy z 16 na 17 lutego 1943 roku w ramach operacji „Saw”. Odrowąż-Szukiewicz zginął śmiercią spadochroniarza na skutek niecałkowicie otworzonego spadochronu z powodu bardzo małej wysokości i dużej szybkości samolotu. Spadł niedaleko grupy domów majątku Bratków nad rzeką Czarną, gmina Aleksandrów, ok. 8 km. na południowy wschód od Sulejowa.
.Pochowany na gruntach majątku Bratków, w lesie w okolicach Kamockiej Woli. W 1967 roku dokonano ekshumacji ciała, po czym pochowano ppor. Bolesława Odrowąża-Szukiewicza na cmentarzu cholerycznym w Opocznie w indywidualnej mogile (umieszczonej pod murem cmentarnym).
Odznaczenia Krzyż Walecznych – czterokrotnie, w tym raz pośmiertnie 3 maja 1943 roku. Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami.