Wspomniani wcześniej profesjonaliści, którzy również mają wpływ na to, jak wygląda literatura danego kraju to między innymi krytycy, recenzenci, nauczyciele czy tłumacze. Mogą oni utrudniać dostęp do dzieł, które nie spełniają obowiązujących kryteriów. Tłumacze bardzo często tak długo „przepisują” dzieła, aż będą one dopasowane do norm kultury docelowej.
Poetyką nazywane są zasady, jakie panują w systemie literackim w określonym czasie. Składa się z dwóch części:
Komponentu repertuarowego – zasobu gatunków, motywów, narzędzi literackich, prototypów bohaterów i sytuacji oraz symboli Komponentu funkcjonalnego – roli literatury w systemie społecznym oraz ideologicznego wpływu spoza poetyki.
Według Lefevere’a poetyka jest kodyfikowana, co oznacza, że w danym okresie ucierają się obowiązujące praktyki, do których twórcy powinni się stosować. Ma to duży wpływ na tłumaczy, których zadaniem jest „przepisanie” tekstu oryginału, który jest dostosowany do norm swojej kultury, na inny język dostosowując go tym samym do praktyk obowiązujących w kraju docelowym.