być może archimandryta Antonin osobiście zaprojektował dzwonnicę monasteru oraz szkicował wyposażenie klasztornej cerkwi. Według jego koncepcji budowlę wznieśli architekci włoscy: Antoni Landodorchi oraz Giovanni Battista Bizelli. Obiekt, świątynię krzyżowo-kopułową z czterema absydami, wzniesiono w stylu neobizantyjskim. Uroczyste poświęcenie gotowej świątyni miało miejsce 7 czerwca 1886К 100-летию основания Елеонского женского монастыря в Иерусалиме. We wnętrzu budowli umieszczono zaprojektowany przez archimandrytę Antonina ikonostas z białego kamienia (sprowadzony z Athosu)Елеонский женский монастырь, zaś w podłogę obiektu wmurowano fragmenty marmurowych płyt pochodzących z bizantyjskiego monasteru z V w., odnalezione w czasie wcześniejszych badań archeologicznych. W marmurowych kiotach oraz w południowym skrzydle cerkwi wystawiono dla kultu cząsteczki relikwii różnych świętych oraz przywiezione z Rosji ikony Matki Bożej „Szybko Spełniająca Prośby z Góry Oliwnej” oraz „Poszukiwanie Zaginionych”. Oprócz soboru w kompleksie zabudowań przyszłego monasteru wzniesiono cerkiew na miejscu odnalezienia głowy Jana Chrzciciela.