Utworzenie wspólnoty żeńskiej. I wojna światowa i powstanie monasteru W 1905 na Górze Oliwnej utworzona została żeńska wspólnota żyjąca wspólnie według reguły mniszej (analogicznej jak obowiązująca w Monasterze Gornieńskim, również prowadzonym przez misję). Początkowo należało do niej 15 kobiet, na czele wspólnoty stała mniszka Eupraksja (Miłowidowa). W 1906 funkcjonowanie wspólnoty potwierdził Świątobliwy Synod Rządzący. Po tej decyzji na potrzeby mieszkanek Góry Oliwnej wzniesiono nowe budynki mieszkalne, jak również pracownię haftu artystycznego i ikonopisania. W 1907 we wspólnocie żyło już 70 kobiet, zaś w przededniu wybuchu I wojny światowej było ich ponad sto.
W momencie wybuchu wojny rosyjski ruch pielgrzymkowy do Palestyny stał się niemożliwy, a cały personel misji rosyjskiej został ewakuowany do Aleksandrii. Teren wspólnoty na Górze Oliwnej został zajęty na potrzeby armii tureckiej. Niektóre mniszki mimo to pozostały na Górze, inne zamieszkały czasowo w monasterach greckich lub wyjechały do Aleksandrii. W 1917 teren monasteru zajęły wojska brytyjskie. W budynku stanowiącym dawniej siedzibę misji rosyjskiej rozlokowano Najwyższy Sąd terytorium mandatowego Palestyny.