W 1933 roku debiutował w Stanach Zjednoczonych, występując razem z Adolfem Buschem na Coolidge Festival w Waszyngtonie. W 1936 roku wystąpił jako solista z New York Philharmonic pod batutą Arturo Toscaniniego. W 1939 roku otrzymał amerykańskie obywatelstwo. Od 1939 roku wykładał w Curtis Institute of Music w Filadelfii, w latach 1968–1976 był dyrektorem tej placówki. Od 1950 roku występował na zainicjowanym przez Adolfa Buscha Marlboro Festival w Marlboro w stanie Vermont, od 1952 do 1991 roku był jego kierownikiem artystycznym. Ostatni publiczny występ dał w 1987 roku.
Odznaczony Prezydenckim Medalem Wolności (1963) oraz National Medal of Arts (1988). Laureat Kennedy Center Honors (1981). W 1981 roku został odznaczony niemieckim orderem Pour le Mérite. W 1984 roku otrzymał nagrodę Grammy za dokonane wspólnie ze Mstisławem Rostropowiczem nagranie sonat wiolonczelowych Brahmsa.
Ceniony był jako wykonawca utworów fortepianowych W.A. Mozarta, Beethovena, Schuberta i Brahmsa, a także dzieł kompozytorów XX-wiecznych.