Wojna o świnie 1640 – konflikt pomiędzy Holendrami a Indianami w Nowej Holandii, holenderskiej kolonii w Ameryce Północnej.

W początkach XVII w. rozpoczął się proces odkupywania przez Holendrów ziemi od Indian z plemienia Delawarów (Lennni Lenape), na których stworzono holenderską kolonię Nieuw Nederland (Nowa Holandia). W trakcie tych transakcji Holendrzy uciekali się często do oszustw pojąc Indian alkoholem, co doprowadziło w końcu do nieporozumień w kwestii posiadanych praw do „wykupionych” ziem.

Delawarowie odsprzedali m.in. Holendrom (którymi przewodził David Pietersz de Vries) okręg Staten Island, (Richmond County). Zgodnie z ustawodawstwem europejskim de Vries rościł sobie całkowite prawa do zarządzania nowymi ziemiami, Indianie sądzili jednak, że mogą cały czas polować na oddanych Europejczykom terenach. Inną częścią sporu była zapoczątkowana tu wkrótce hodowla świń, które czyniły wiele szkód na polach należących do tubylców. Niejednokrotnie zwierzęta te były zabijane przez Indian, co skutkowało roszczeniami odszkodowawczymi wysuwanymi przez Holendrów.