W kampanii wrześniowej 1939 zmobilizowany 24 sierpnia, przydzielony jako dowódca plutonu 8 kompanii 86 Pułku Piechoty w Mołdecznie (stacjonował w rejonie Wilna) Ośrodka Zapasowego 19 Dywizji Piechoty. 23 września wraz z jednostką przekroczył granicę polsko-litewską, do 10 lipca 1940 internowany w obozach w Birsztanach, Olicie i Kalwarii. Po wkroczeniu sowietów 10 lipca 1940 zesłany w głąb ZSRR, początkowo od 13 lipca 1940 osadzony w łagrze w Kozielsku (Kałuska obłast), następnie od 2 lipca 1941 w łagrze w Griazowcu (Wołogodzka obłast).
Po układzie Sikorski-Majski zwolniony, 28 sierpnia 1941 w rejonie Saratowa nad Wołgą wstąpił do Armii Andersa, przydzielony jako dowódca plutonu oraz pełniący obowiązki dowódcy kompanii 15 pułku piechoty 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty w Tatiszczewie. Od stycznia 1942 na szkoleniu w rejonie Kotliny Fergańskiej, od kwietnia 1942 dowódca plutonu strzeleckiego 4 Brygady Strzelców. Ewakuowany wraz z armią do Persji, 15 sierpnia 1942 opuścił ZSRR. Od stycznia 1943 uczestnik kursu dowódców kompanii w Centrum Wyszkolenia Armii, po jego ukończeniu, od kwietnia 1943 ponownie przydzielony jako dowódca plutonu strzeleckiego 4 Brygady Strzelców, 9 października 1941 przemianowanej na 1 Samodzielną Brygadę Spadochronową. Awansowany na stopień porucznika ze starszeństwem od 3 maja 1943.