Henryk Ostrowiński vel Henryk Salamski vel Zbigniew Opaliński vel Andrzej Łapiński pseud.: Smyk, Szlemik, Jaśmin (ur. 18 września 1924 w Warszawie, zm. 19 września 2000 w Łomiankach) – żołnierz Wojska Polskiego, Armii Andersa i Polskich Sił Zbrojnych, oficer Armii Krajowej, podporucznik łączności czasu wojny, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W 1939 roku uczył się w Korpusie Kadetów Nr 1 we Lwowie. We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany. W kwietniu 1940 roku został zesłany w głąb ZSRR. W lutym 1942 roku wstąpił do Armii Andersa, przydzielono go do 2 kompanii 24 pułku piechoty 8 Dywizji Piechoty. Jednocześnie uczył się w Szkole Podchorążych. We wrześniu 1942 roku został przerzucony do Wielkiej Brytanii i przydzielony do Sekcji Dyspozycyjnej Naczelnego Wodza.
Po konspiracyjnym przeszkoleniu w łączności radiowej został zaprzysiężony 10 lipca 1943 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 14 na 15 września 1943 roku w ramach operacji „Neon 10” dowodzonej przez por. naw. Władysława Krywdę. W październiku 1943 roku Ostrowiński dostał przydział do Oddziału V Łączności sztabu Komendy Głównej AK. Służył jako radiotelegrafista Kompanii „Kram” Batalionu „Iskry”.