Po Bitwie Warszawskiej skutecznie odbudowywał linie kolejowe i mosty, co umożliwiło szybki przerzut wojsk 2 Armii i jej zaopatrzenia pod Grodno, do prowadzenia operacji nad Niemnem.
W latach 1921–1924 był dowódcą kadry batalionu zapasowego 1 pułku wojsk kolejowych i dowódcą tego pułkuDziennik Rozporządzeń Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 3 z 14 stycznia 1919 roku, s. 81.Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 16 z 23 kwietnia 1921 roku, s. 846.. W 1925 roku ukończył roczny kurs fortyfikacyjny w Oficerskiej Szkole InżynieryjnejDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 119 z 12 listopada 1925 roku., po którym został szefem saperów w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie. W 1929 roku wyznaczono go na dowódcę 4 Brygady SaperówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 27 kwietnia 1929 r. i przeniesiono do korpusu oficerów inżynierii i saperów. Rok później był szefem saperów w Ministerstwie Spraw Wojskowych. W 1931 roku powrócił na stanowisko dowódcy 4 Brygady Saperów. 30 września 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynkuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 11 z 17 czerwca 1934 roku, s.