Konflikt patriarchy z Bractwem Grobu Świętego ciągnął się jeszcze przez dwa lata, do upadku rządu Wenizelosa w Grecji i usunięcia z urzędu arcybiskupa Aten i całej Grecji Melecjusza.
Działalność pod władzą brytyjską Patriarcha Damian był w pełni lojalny wobec brytyjskich władz mandatowych, zdając sobie sprawę z konieczności uzyskiwania od nich stałej pomocy finansowej (środki własne Patriarchatu nie wystarczały na jego potrzeby). W związku z tym w 1923 Patriarchat Jerozolimski uznał Kościół Anglii za w pełni kanoniczny związek wyznaniowy.
W latach 20. XX wieku trwały spory między grecką hierarchią Patriarchatu Jerozolimskiego a jego arabskimi wiernymi. Ostatecznie stracili oni zaufanie do Damiana, zorientowawszy się, że nie miał on zamiaru bronić ich praw. W 1923 Kongres Prawosławnych Arabów w Jaffie po raz kolejny bezskutecznie domagał się dopuszczenia Arabów do Bractwa Grobu Świętego. Rozwijający się arabski ruch narodowowyzwoleńczy, który przyciągał Arabów palestyńskich niezależnie od wyznania, zajmował się również problemem dyskryminacji arabskich wiernych Patriarchatu Jerozolimskiego i sprzedaży ziem należących do Patriarchatu Żydom.