Komentarz buddyjski – główny rodzaj literacki, dzięki któremu buddyjskie wierzenia i wglądy były pojmowane w ciągu historii buddyzmu. Komentarze mają długą historię rozwoju w buddyzmie, która może być prześledzona do samych początków tej religii.
Komentarze buddyjskie w Indiach Jest wystarczająca ilość danych w literaturze komentujących wyjaśnień w buddyzmie indyjskim, aby można było wyprowadzić wniosek, że tradycje komentujące i kanoniczne tradycje są jednakowo dawne, a materiał, na których się opierały musi pochodzić jeszcze z okresu sprzed rozdzielenia się buddyzmu w Indiach na poszczególne sekty. Wydaje się nawet prawdopodobne, że pewne części tego materiału, które zostały zaakceptowane jako kanoniczne, pochodzą zapewne z najwcześniejszych dni buddyzmu, być może nawet z okresu samego BuddyK.R. Norman. A Philological Approach to Buddhism. University of London. London, 1997. Ss. 156-157.. Niektóre z tekstów przypisywanych samemu Buddzie mają wyraźnie egzegetyczny charakter, jak np. palijska Mahāpadesa-suttanta (Wielka Egzegeza), która zawiera Buddy analizę standardów religijnego autorytetu. Inne z indyjskich sutr są od początku egzegezami gładkich wypowiedzi Buddy lub tajemniczych zdań wypowiadanych przez jego starszych uczniów.