Juan Francisco de Lángara y Huarte (bask. Juan Francisco Langara Uharte, ur. 1736 w Coruña, zm. 18 stycznia 1806 w Madrycie) – hiszpański admirał, minister marynarki wojennej.
Początki kariery Lángara przyszedł na świat w Corunii. Wychowywał się w szanowanej rodzinie baskijskiej. Jego ojcem był admirał Juan de Langara Arizmendi, który w stopniu porucznika (Teniente de Navío) uczestniczył w bitwie u brzegów Minorki w roku 1756 przeciwko Brytyjczykom pod dowództwem Johna Bynga, zakończonej zwycięstwem Francuzów oraz hiszpańskich popleczników rodu Burbonów. Wstąpiwszy do hiszpańskiej marynarki w roku 1750 Lángara wkrótce wyróżnił się w kilku kampaniach. W latach 1766–1771 prowadził kilka wypraw naukowych. Podróżował m.in. na Filipiny, żeglował po morzach oblewających Chiny od południa i od wschodu. Odbytym wyprawom zawdzięcza swój wkład w rozwój kartografii. W trakcie wyprawy naukowej w roku 1774 dowodził fregatą La Rosalia. Ekspedycja ta dostarczyła kilku odkryć w dziedzinie pilotażu oraz nawigacji.