Celem Lángary było zablokowanie brytyjskiego konwoju, zmierzającego z odsieczą załodze Gibraltaru. Jednak władze francuskie, świadome zagrożenia związanego z wypłynięciem eskadry Rodneya i z jej siłą, nie zdołały ostrzec Hiszpanów, którzy konsekwentnie realizowali zgubne polecenia Lángary. Hiszpanie odznaczyli się walecznością i odwagą. Nie zapobiegło to jednak przejęciu przez Brytyjczyków pięciu okrętów oraz wysadzeniu w powietrze (wczesnym wieczorem) fregaty Santo Domingo, wyposażonej w 70 dział. O godzinie 2 w nocy, Lángara poddał swój poważnie uszkodzony okręt flagowy Fénix, uzbrojony w 80 dział. Bitwa ta przeszła do historii pod nazwą „bitwy przy świetle księżyca”, jako że odbyła się w nocy, co w epoce żaglowców było rzadkim zjawiskiem. Lángara trafił do niewoli brytyjskiej, jednak wkrótce został z niej zwolniony. Jego kariera na tym nie ucierpiała. Około roku 1793 został głównodowodzącym floty hiszpańskiej (Capitán General), wcześniej z powodzeniem piastując urząd ministra marynarki wojennej.